1221 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوندا ! از ميان بلاها ، مقدَّر شده‌هايش را ، و از ميان سختىها ، قضا رفته‌هايش را از من بگردان و پناهى از رحمت خود ، و لطفى از گذشت خود ، و سنگرى از نگهدارى خود ، و رهايىاى از عذاب خود ، و گشايشى از بخشش خود ، و تمامتى از نعمت خود را به من عطا كن . 1222 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعايى كه جبرئيل عليه السلام به ايشان ياد داد : اى دو دست به رحمتْ گشوده ! . . . . 1223 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعا : اى آن كه كليدهاى [ گنجينه‌هاى ] آسمان‌ها و زمين ، در دست اوست ، اى خدا ! اى آن كه روزى را بر اهل آسمان‌ها و زمين مىگسترانى ، اى خدا ! 1224 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى خود پس از نماز ظهر : خداوندا ! براى من گناهى باقى مگذار ، مگر آن كه آن را بيامرزى ، و نه اندوهى ، مگر آن كه آن را بر طرف سازى ، و نه بيمارىاى ، مگر آن كه آن را بهبود بخشى ، و نه عيبى ، مگر آن كه آن را بپوشانى ، و نه روزىاى ، مگر آن كه آن را بگسترانى . 3 / 9 باقى واژه‌شناسى " باقى " صفت " باقى ( پايدار ) " ، اسم فاعل از مادّه " بقى " است كه همان دوام است . خليل بن احمد فراهيدى مىگويد : گفته مىشود : " بقى الشىء ، يبقى ، بقاءً ؛ آن چيز ، پايدار ماند " و آن ، ضدّ فناست . ابن اثير مىگويد : در نام‌هاى خداى متعال ، باقى ، به معناى كسى است كه اندازه وجود او ، در آينده به پايانى منتهى نمىشود و از او به " أبدىّ الوجود ( وجود